ملتان رسيد « 1 » - سارنگ خان طاقت مقاومت « 2 » و مصاف ميدان تنگ ديد بضرورت حصارى شده - تا مدت شش ماه جنگ « 3 » قايم داشت - آخر الامر بتاريخ نوزدهم ماه رمضان سنه ثمان مائه به سبب تنگچهء علف و غله امان خواسته با پير محمد ملاقات كرد - سارنگخان را با كل خيل و اتباع او و تمام لشكر و خلق شهرى را اسير كردند - و حصار ملتان را پير محمد « 4 » قابض شده همانجا لشكرگاه ساختند - در ماه شوال سنة المذكور اقبال خان با سلطان ناصر الدين پيوست - و ميان ايشان در حظيرهء شيخ المشايخ قطب « 5 » الحق و الشرع و الدين عهد شد - سلطان ناصر الدين را با لشكر « 6 » و پيلان برابر كرده درون حصار جهان‌پناه برد - سلطان محمود و مقرب خان و بهادر ناهر درون دهلي كهنه حصارى شدند - سيوم روز اقبال خان غدر كرد - سلطان ناصر الدين غافل بود خود را ياد كردن نتوانست - با جمعيتى معدود و پيلان از درون حصار جهان‌پناه بيرون آمد - اقبال خان با لشكر خويش تعاقب كرد - پيلان نامدار « 7 » به تمام بر دست اقبال خان آمد - سلطان ناصر الدين منهزم شده در فيروزآباد رفت - از آنجا با كل اتباع خويش بيرون آمده « 8 » و اب جون عبر كرده بر « 9 » تاتار خان وزير خويش پيوست - فيروزآباد را اقبال خان قابض گشت - بعده ميان مقرب خان و اقبال خان هر روز جنگ مىشد - تا مدت دو ماه ميان « 10 » ايشان برين نوع مقابله « 11 » بود - آخر كسى از امرا و ملوك در ميان آمده

--> ( 1 ) M . در ملتان سارنگ خان آمد ( 2 ) M . مقاومت جنگ ميدان نبود ( 3 ) M . omits جنگ ( 4 ) M . omits پير محمد ( 5 ) M . المشايخ نظام الحق و الشرع و الدين ( 6 ) M . لشكر پيلان ( 7 ) M . omits نامدار ( 8 ) M . آمد و آب ( 9 ) M . كرده و تاتار خان وزير ( 10 ) M . omits ميان ( 11 ) M . مقاتله بود